Η κανονικοποίηση των κρίσεων: σκέψεις κοινωνικής, δομικής ψυχολογίας…

του Δημήτρη Ναπ.Γ Τα τελευταία χρόνια – ιδιαίτερα μετά την πολύπλευρη κρίση του 2008 – η κοινωνική πραγματικότητα μοιάζει να ορίζεται από δυο – φαινομενικά μόνο – αντίθετα χαρακτηριστικά: από τη μια, νιώθουμε την ρευστότητα της καθημερινότητας και από την άλλη και ταυτόχρονα, τα γεγονότα της, ακολουθούν μια σχεδόν προδιαγεγραμμένη πορεία «κανονικοποίησης». Οικονομική κρίση, τοπικές, κοινωνικές εξεγέρσεις, γεωπολιτικές αλλαγές, πανδημία, κλιματική αλλαγή/ενέργεια, πόλεμος, κ.α, περνούν … Συνεχίστε την ανάγνωση Η κανονικοποίηση των κρίσεων: σκέψεις κοινωνικής, δομικής ψυχολογίας…

Συμπλήρωμα για τις φοιτητικές εξεγέρσεις – Alvin W. Gouldner

Μετάφραση – Εισαγωγικό σχόλιο: Θεόδωρος Ντρίνιας Ο Alvin W. Gouldner (1920-1980) υπήρξε το «τρομερό παιδί» της Αμερικάνικης μεταπολεμικής κοινωνιολογίας (κατά τον James Chriss, ο «τραγικός ήρωάς» της). Ξεκινώντας την διανοητική και επιστημονική του πορεία στο θεωρητικό πεδίο του λειτουργισμού, στη συνέχεια υιοθετεί στοιχεία της μαρξιστικής κριτικής και αφιερώνει ένα μεγάλο μέρος της διανοητικής του προσπάθειας σε μια σκληρή πολεμική σε βάρος της τότε κυρίαρχης θεωρίας … Συνεχίστε την ανάγνωση Συμπλήρωμα για τις φοιτητικές εξεγέρσεις – Alvin W. Gouldner

Ψυχοθεραπεία στην Αρχαία Ελλάδα: «Η αρχαία «τέχνη της αλυπίας»

του Σπύρου Μανουσέλη Με τον όρο «λύπη» οι αρχαίοι Ελληνες περιγράφουν την ψυχική θλίψη και στενοχώρια, ενώ η «α-λυπία» δηλώνει την απουσία της. Είκοσι πέντε αιώνες πριν από τον Φρόιντ και τους σύγχρονους ψυχοθεραπευτές, ο σοφιστής Αντιφών ο Αθηναίος επινοεί την «Τέχνη αλυπίας» και ιδρύει στην Κόρινθο το πρώτο κέντρο ψυχοθεραπείας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gutenberg το ενδιαφέρον βιβλίο «Τέχνη αλυπίας, ο σοφιστής Αντιφών … Συνεχίστε την ανάγνωση Ψυχοθεραπεία στην Αρχαία Ελλάδα: «Η αρχαία «τέχνη της αλυπίας»

Στα μονοπάτια της ψυχολογίας… Ανανέωση ή ενσωμάτωση;

Τώρα όσο ποτέ, αναδύεται βασανιστική η ανάγκη να οικοδομηθεί μια σχέση μεταξύ ψυχολογίας-ψυχοθεραπείας και κοινωνικής θεωρίας. Είναι τέτοια η πολιτισμική κρίση, που το ζήτημα αυτό αποκτά ανθρωπολογική σπουδαιότητα. Αν αναλογιστούμε ότι η πολυεπίπεδη κρίση, παρουσιάστηκε, πρώτιστα ως οικονομική κρίση ενός συστήματος με απόλυτη κυριαρχία των ποσοτικών-υλιστικών αξιών, τότε η κάθε απόπειρα αλλαγής, χρειάζεται να οικοδομήσει και πάλι, τις αρχές, τη θεωρία και τη γλώσσα επικοινωνίας … Συνεχίστε την ανάγνωση Στα μονοπάτια της ψυχολογίας… Ανανέωση ή ενσωμάτωση;