Τό διαχρονικό νόημα τῆς Αλώσεως μέσα ἀπό τή φωνή τοῦ Φώτη Κόντογλου καί τοῦ Νικηφόρου Βρεττάκου.

Κ.Αθηνιώτη-Παπαδάκη «Μέσα στή βάρβαρη ἀνθρωπότητα τό Βυζάντιο ἤτανε ἡ κιβωτός ἡ σφραγισμένη πού φύλαγε μέσα της κάθε πνευματικό θησαυρό, ἀποχτημένον μέ τόν πόνο καί μέ τήν πίστη.Στίς ψυχές τοῦ Βυζαντίου ἡ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ ἔφερνε τήν ἀληθινή πίστη καί ἡ μέλλουσα ζωή ἤτανε καθαρή μπροστά τους.Ὁ ἄνθρωπος καί οἱ ἐλπίδες του τραβούσανε μέ βεβαιότητα πρός τήν αἰωνιότητα.Λοιπόν τό Βυζάντιο εἶναι ἕνα μεγάλο πρᾶγμα.Εἶναι ὁ καιρός … Συνεχίστε την ανάγνωση Τό διαχρονικό νόημα τῆς Αλώσεως μέσα ἀπό τή φωνή τοῦ Φώτη Κόντογλου καί τοῦ Νικηφόρου Βρεττάκου.

Η Μελαγχολία των Παλαιολόγων– Φώτη Κόντογλου

Πηγή: Αναγνωστικό ΣΤ’ Δημοιτκού 1975 Τον καιρό που δούλευα στον Μυστρά, τύχαινε πολλές φορές να βρεθώ μοναχός μέσα στην Περίβλεπτο. Τ’ απόγεμα η εκκλησία σκοτείνιαζε κι αγρίευε. Από πάνου από την σκαλωσιά άκουγα πατήματα. «Κανένα φάντασμα θα περπατά», συλλογιζόμουνα, και γύριζα το κεφάλι μου πάντα κατά το μέρος που στεκόντανε ζωγραφισμένοι οι στρατιώτες και οι πολεμάρχοι. Στεκόντανε στη σειρά ένα γύρο, λίγο ψηλότερα από το … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Μελαγχολία των Παλαιολόγων– Φώτη Κόντογλου