Αγωνία

(με λαχτάρα να σε νοιάζομαι): Ήχοι μακρόθεν: -επανεξοπλισμός της Γερμανίας μετά 70 έτη; Ήχοι ενταύθα: -αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου; σπέρνει ο αέρας μυρωδιές, άνθισε ο τόπος ευλογημένοι εμείς- ποιο βόρεια, όχι και τόσο… Αν στήσεις προσεκτικά το αυτί σου υπόκωφος ήχος διαπερνά υπόγεια- αμφισβητεί τις βεβαιότητες. Δεν τον σκεπάζουν τα δάκρυα, ούτε ο ήχος της βροχής. Πατρίδα μας, «ομίχλη του πολέμου» πλησιάζει… Συνεχίστε την ανάγνωση Αγωνία

ΡΑΨΩΔΙΑ ΣΕ ΜΑΥΡΟ-ΑΣΠΡΟ

Μέσα στο αμέτρητο κατάλευκο κοπάδι, ήμουνα μοναδικός. Τόσο λόγω άλλου χρώματος όσο και γιατί από μικρός ήμουν ιλεγκάλ. Άλλοτε έβγαινα κατάμονος μπροστά από το κοπάδι- με αποτέλεσμα φωνές και ύβρεις. Άλλοτε ξέμενα ξωπίσω κι΄απομονωνόμουν- βυθισμένος μέσα στις σκέψεις μου. Όμως για τους λύκους, παρότι μαύρο, παραμένω πρόβατο. Γ. Παπαγιαννόπουλος Συνεχίστε την ανάγνωση ΡΑΨΩΔΙΑ ΣΕ ΜΑΥΡΟ-ΑΣΠΡΟ

«Απαγγέλλοντας» …έναν παλιό φίλο!

«Αγάπη που σε λένε 14» και «Η γυναίκα της Ηπείρου» – Ηλίας Κωνσταντίνου Η ψυχογεωγραφία του Έρωτα, των ελληνικών τόπων και της μνήμης Έναν φίλο, δεν τον ξεχνάς για δυο λόγους, είτε επειδή σε «πούλησε», είτε επειδή δεν σε «ξεπούλησε». Στην πραγματικότητα όχι εσένα, αλλά ένα σύστημα συναιθημάτων, σκέψης και βίου, εντός του οποίου παρά τις αντιφάσεις της ζωής μας, επιμένουμε να το πιστεύουμε και … Συνεχίστε την ανάγνωση «Απαγγέλλοντας» …έναν παλιό φίλο!

Η Μνημοσύνη αγαπά τον ποιητή Σταύρο Βαβούρη!

  Μια μέρα σαν τη σημερινή αξίζει να θυμηθώ τον ποιητή και καθηγητή μου Σταύρο Βαβούρη. Φέτος που ξαναβρισκόμαστε, στην καμπή των χρόνων, με παλιούς συμμαθητές. Σήμερα, που η ασταμάτητη βροχή, σκίζει τον προβλέψιμο και ασφαλή ήλιο του Μαΐου. Γιατί έτσι ήταν ο φιλόλογος-ποιητής μας στο Γυμνάσιο. Βρεγμένα αστροπελέκια το κατακαλόκαιρο και οργιώδης ήλιος τον χειμώνα. Απρόβλεπτος! Θεατρικός και παραστατικά φωνακλάς. Αυστηρός και λάτρης κάθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Μνημοσύνη αγαπά τον ποιητή Σταύρο Βαβούρη!