Ντοκιμαντέρ: Αρκαδία χαίρε, του Φίλιππου Κουτσαφτή

Tου Κωνσταντίνου Μπλάθρα από τη Ρήξη φ. 118  Η Αρκαδία είναι η ουτοπία, η Εδέμ της δυτικής τέχνης, όπου ο άνθρωπος απολαμβάνει τα αγαθά της φύσης, ξεφεύγοντας από το βάρος του πολιτισμού. Ένας τόπος για τους μυημένους, όπως μαρτυρεί το κρυπτικό απόφθεγμα «et in Arcadia ego», που ο Νικολά Πουσέν έχει σκαλίσει μέσα σ’ ένα ονειρώδες βουκολικό τοπίο. Συνάμα, η Αρκαδία είναι τόπος υπαρκτός, μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Ντοκιμαντέρ: Αρκαδία χαίρε, του Φίλιππου Κουτσαφτή

1821 – Εθνικός εορτασμός χωρίς κοινό Όραμα και Νόημα…

17 ημέρες πριν τον εορτασμό του μεγάλου Νοήματος, του κοινού Οράματος της ελληνικής Επανάστασης-παλιγγενεσίας που έδωσε ένα εθνικό και οικουμενικό παράδειγμα του ανθρώπινου αγώνα, ο καθείς κοιτάει την πάρτη του! Και μικροεμφύλιοι – αυτοδικαιωμένοι μάλιστα εντελώς ναρκισσιστικά – ξεφυτρώνουν παντού. Από την Κυβέρνηση και τους Ειδικούς, μέχρι κάθε είδους γκρουπούσκουλα και κόμματα χωρίς όραμα, που ψάχνουν να κάνουν διακυβέρνηση και αντιπολίτευση αντίστοιχα, χωρίς κανένα στρατηγικό … Συνεχίστε την ανάγνωση 1821 – Εθνικός εορτασμός χωρίς κοινό Όραμα και Νόημα…

Μιχάλης Ράπτης (Μισέλ Πάμπλο) – 17 Φεβρουαρίου 1996

Απόσπασμα από το επεισόδιο του 1983 της σειράς “Παρασκήνιο” που περιελάμβανε δύο θέματα: 1.Βασίλης Ρώτας 2.Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο). Το δεύτερο θέμα αφορά στην προσωπικότητα του Έλληνα τροτσκιστή Μιχάλη Ράπτη, γνωστού με το ψευδώνυμο Μισέλ Πάμπλο, ο οποίος εξιστορεί την πολιτική και επαναστατική του δράση από τα φοιτητικά του χρόνια και μέχρι την Μεταπολίτευση. Μαζί με τη σύντροφό του Έλλη Διοβουνιώτη περιγράφουν τη ζωή τους και τους αγώνες … Συνεχίστε την ανάγνωση Μιχάλης Ράπτης (Μισέλ Πάμπλο) – 17 Φεβρουαρίου 1996

Ναρκισσισμός χωρίς ηδονή και σχέσεις χωρίς νόημα

Εκδήλωση αφιερωμένη στους “Τρεις Ιεράρχες” την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2020, στο κτίριο των Καπναποθηκών της Ξάνθης. Το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και η Ιερά Μητρόπολη Ξάνθης και Περιθεωρίου τιμούν την ημέρα του εορτασμού των «Αγίων Τριών Ιεραρχών» και φιλοξενούν τον Πατέρα Νικόλαο Λουδοβίκο σε ομιλία με τίτλο: «Ναρκισσισμός χωρίς ηδονή και σχέσεις χωρίς νόημα: δύο σημερινά προβλήματα και οι Τρεις ιεράρχες».     Συνεχίστε την ανάγνωση Ναρκισσισμός χωρίς ηδονή και σχέσεις χωρίς νόημα

Βασίλης Λογοθετίδης: Ένας ήρως με παντούφλες

Του Κωνσταντίνου Μπλάθρα Στα διακόσια χρόνια του ελεύθερου εθνικού μας βίου, ο σύγχρονος Έλληνας, ο νεο-Έλληνας, όπως λέμε, κάποτε με σχετλιαστική ή και μειονεκτική χροιά, πολλές φορές αναρωτήθηκε ποιός, στ’ αλήθεια είναι. Γιατί, βλέπεις, μόνο αν καταλάβεις ποιός είσαι, μπορεί να συνδιαλλαγείς με τους άλλους, να φιλιώσεις ή να συγκρουστείς μαζί τους, να γίνεις, δηλαδή, μέρος της ανθρωπότητας. Εκείνο που ισχύει για τα πρόσωπα, ισχύει … Συνεχίστε την ανάγνωση Βασίλης Λογοθετίδης: Ένας ήρως με παντούφλες

Γιάννης Τσαρούχης – Περί έρωτος

Τι είναι έρως το είπε μια για πάντα ο θείος Πλάτων στους δύο πολύ γνωστούς διαλόγους του, Συμπόσιο και Φαίδρος, για να περιοριστούμε μόνο σ’ αυτούς. Θα ήθελα να προσθέσω μερικά λόγια για τον έρωτα από παρατηρήσεις που έχω κάνει σε άπειρες περιπτώσεις που συναντάμε στη ζωή. Το ρητό «όμοιος ομοίω αεί πελάζει» ισχύει και εφαρμόζεται στους έρωτες των ναρκίσσων, που έχουν πάντα άδοξο τέλος. … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Τσαρούχης – Περί έρωτος

Άγια Θεοφάνεια και ψηφιακή Κοσμολογία

H διαμάχη δύο οντολογιών του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου H διαμάχη Εκκλησίας – Κυβέρνησης για τον εορτασμό των Θεοφανείων δεν εξαντλείται στην τήρηση κυβερνητικών αποφάσεων και των υγειονομικών μέτρων, ούτε είναι απλή αντιπαράθεση δύναμης, ένα παιγνίδι εξουσίας. (Παρ’ όλο που ίσως όχι τυχαία φούντωσε πάλι την αρθρογραφία για τον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας). Ποιο είναι άραγε το στοιχείο που αγκιστρώνει πιστούς και ιεράρχες στην εμμονή να … Συνεχίστε την ανάγνωση Άγια Θεοφάνεια και ψηφιακή Κοσμολογία

Ο Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο) γιὰ τὴ θρησκεία

[…] Ἡ δική μου διαδρομὴ ὡς ἐπαναστάτης ἀγωνιστὴς σημαδεύτηκε ἀπὸ μία ἀρχικὴ περίοδο, ὅταν, παιδὶ ἀκόμη, δελεάστηκα ἀπὸ τὴν ἐκκλησία ἐξαιτίας τοῦ μείγματος μυστικισμοῦ καὶ παγανισμοῦ ποὺ διαθέτει ἡ ἑλληνικὴ ὀρθόδοξη θρησκεία. Ἐδῶ, γιὰ μένα, προεῖχε κυρίως ἡ αἰσθητικὴ ὄψη: ἡ ὀμορφιὰ τῆς λειτουργίας, τὸ σκηνικό, οἱ ὕμνοι καὶ οἱ λιτανεῖες. Μετά, ὡς ἔφηβος γοητεύθηκα ἀπὸ τὸν Τολστόι καὶ ἀπὸ τὸν «κοινωνικὸ» Χριστιανισμό του, καθὼς … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο) γιὰ τὴ θρησκεία

Ὁ Μ. Μπακούνιν για τον χριστιανικό ἀναχωρητισμὸ

[…] εἰδαμε στοὺς πρῶτους αἰῶνες τοῦ χριστιανισμοῦ ὅτι ἅγιοι καὶ ἀκλόνητοι ἄνθρωποι, ποὺ εἶχαν πάρει στὰ σοβαρὰ τὴν ἀθανασία τῆς ψυχῆς καὶ τὴ σωτηρία τῶν δικῶν τους ψυχῶν, ἔσπασαν τοὺς κοινωνικοὺς δεσμούς τους, καί, μένοντας μακριὰ ἀπὸ κάθε συναλλαγὴ μὲ τὰ ἀνθρώπινα ὄντα, ἀναζήτησαν στὴ μοναξιὰ τὴν τελειότητα, τὴν ἀρετή, τὸν Θεό. Μὲ πολὺ μυαλὸ καὶ λογικὴ συνέπεια, ἔφτασαν νὰ βλέπουν τὴν κοινωνία σὰν πηγὴ … Συνεχίστε την ανάγνωση Ὁ Μ. Μπακούνιν για τον χριστιανικό ἀναχωρητισμὸ