Αρχικοί, Αντι-αρχικοί κι Αναρχικοί

από Νίκος Τουλαντάς Οι αναρχικοί είναι επιμελείς σε ένα πράγμα κι όχι επιμελείς «κατά» ενός πράγματος. Οι αντι-αρχικοί δε θέλουν και πολεμούν την κάθε μορφή ζωής που προκύπτει από τις αυθαίρετες αρχές της εκάστοτε εποχής (και με τα δίκια τους). Όμως, από την πολύ τη σιγουριά τους ίσως, συχνά, λησμονούν το ποσό δύσκολο είναι να μη γίνεις ίδιος με το αντικείμενο του μίσους σου. Κι … Συνεχίστε την ανάγνωση Αρχικοί, Αντι-αρχικοί κι Αναρχικοί

«Από τα μάτια πιάνεται, στα χείλη κατεβαίνει, κι από τα χείλη στην καρδιά ριζώνει και δε βγαίνει»

του Δημήτρη Ν.Γ Τι είδους χίμαιρα είναι, λοιπόν, ο άνθρωπος; Τι καινοτομία, τι τέρας, τι χάος, τι υποκείμενο αντιφατικό, τι θαύμα! Κριτής των πάντων, ηλίθιο σκουλήκι. Θεματοφύλακας της αλήθειας, πηγάδι αβεβαιότητας και σφαλμάτων. Δόξα και κάθαρμα του σύμπαντος. Ποιος θα ξεκαθαρίσει αυτό το μπέρδεμα; Pascal Με αφορμή την κρίση του κορωνοιού, αναδύθηκαν αρχέγονες μνήμες, ανακατεύτηκε η λογική μας και αναδύθηκαν συναισθήματα πολλά, που μας πηγαίνουν … Συνεχίστε την ανάγνωση «Από τα μάτια πιάνεται, στα χείλη κατεβαίνει, κι από τα χείλη στην καρδιά ριζώνει και δε βγαίνει»

«Μεταμοντέρνα» κατάσταση – Μετάνθρωπος- Κοινωνίες χωρίς Δημοκρατία

του Δημήτρη Ν. Γιαννάτου (μέρος ενός υπό διαμόρφωση τελικού κειμένου) Τι επιφυλάσσει το μέλλον; Αυτή η πανάρχαια ερώτηση, απασχόλησε τον άνθρωπο στην ιστορική του πορεία, όχι βέβαια, πάντα, στον ίδιο έντονο βαθμό. Όμως, «Κάθε εποχή αποβλέπει σε ένα καλύτερο κόσμο. Όσο πιο ζοφερό και μπερδεμένο είναι το παρόν, τόσο βαθύτερος είναι αυτός ο πόθος», θα μας πει ο Johan Huizinga, στο Το Φθινόπωρο του Μεσαίωνα … Συνεχίστε την ανάγνωση «Μεταμοντέρνα» κατάσταση – Μετάνθρωπος- Κοινωνίες χωρίς Δημοκρατία

Η κανονικοποίηση των κρίσεων: σκέψεις κοινωνικής, δομικής ψυχολογίας…

του Δημήτρη Ναπ.Γ Τα τελευταία χρόνια – ιδιαίτερα μετά την πολύπλευρη κρίση του 2008 – η κοινωνική πραγματικότητα μοιάζει να ορίζεται από δυο – φαινομενικά μόνο – αντίθετα χαρακτηριστικά: από τη μια, νιώθουμε την ρευστότητα της καθημερινότητας και από την άλλη και ταυτόχρονα, τα γεγονότα της, ακολουθούν μια σχεδόν προδιαγεγραμμένη πορεία «κανονικοποίησης». Οικονομική κρίση, τοπικές, κοινωνικές εξεγέρσεις, γεωπολιτικές αλλαγές, πανδημία, κλιματική αλλαγή/ενέργεια, πόλεμος, κ.α, περνούν … Συνεχίστε την ανάγνωση Η κανονικοποίηση των κρίσεων: σκέψεις κοινωνικής, δομικής ψυχολογίας…

Σημειώσεις καλοκαιρινού μεσημεριού…

Δημήτρης Ναπ.Γ Βυθίσαμε την αιωνιότητα του χρόνου μες τα μικρά ακρογιάλια, τις κολώνες και τα μικρά εκκλησάκια στην άκρη του γκρεμού, στον βράχο και το αιώνιο πράσινο. Ζυμωσαμε σαν γλυκό ψωμί, το μέλλον σ’ενα ταξείδι μες το «νυν και αει». Στις γλάστρες με τον βασιλικό, στην κληματαριά, στο πεύκο και το κυπαρίσσι. Βρεθήκαμε στην μικρή γεωγραφία, στους όμορφους χειμώνες στα κορφοβούνια και τη δροσιά του … Συνεχίστε την ανάγνωση Σημειώσεις καλοκαιρινού μεσημεριού…

Η Ύβρις του Κ.Κ.Ε ή πως οι «παραγωγικές δυνάμεις», κατάπιαν τη ελληνική σκέψη και αρμονία του Παρθενώνα!

Δημήτρης Ν.Γ Πολλοί ξαφνιάστηκαν με την ενέργεια του Κ.Κ.Ε να διαμαρτυρηθεί για τον πόλεμο της Ουκρανίας, αλλά και την οικονομική ανέχεια που μαστίζει τη χώρα, ανεβαίνοντας στο ιερό βράχο της Ακρόπολης. Βέβαια, με την ενέργεια αυτή -η οποία δε συνέβη πρώτη φορά – το κόμμα του Περισσού συμβάλλει θυελλωδώς στην εντεινόμενη πνευματική φτώχεια της πατρίδας μας. «Τσιμεντώνει» – όπως και η Μενδώνη -με τον δικό … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Ύβρις του Κ.Κ.Ε ή πως οι «παραγωγικές δυνάμεις», κατάπιαν τη ελληνική σκέψη και αρμονία του Παρθενώνα!