Γ. Καραμπελιάς & Γ. Κόρδης συζητούν για τον Κ. Παπαϊωάννου (A’ & B μέρος)

Συνεχίστε την ανάγνωση Γ. Καραμπελιάς & Γ. Κόρδης συζητούν για τον Κ. Παπαϊωάννου (A’ & B μέρος)

Η «Πόλις εάλω…»-Ποια, στ’αλήθεια είναι η Πόλη;…

Δημήτρης Ν. Γ Ποια είναι η Πόλη μου; Είναι στ’αλήθεια, μόνο η Βασιλεύουσα του Βοσπόρου, «μυθικό πουλί με δυο κεφάλιαστου Παλαιολόγου τα κόκκινα σανδάλια«; Στα χνάρια μου η Πόλη είναι μία και πολλές! Είναι η αρχαιοελληνική Πόλη της συμπαντικής πολιτικής αρμονίας κι αυτή του Καβάφη, η ελληνιστική, που είναι «μοντέρνα» ενάντια στο μοντέρνο! Η πλατεία της μικρής μου «πόλης» της παιδικής γειτονιάς! Τα στενοσόκκακα της … Συνεχίστε την ανάγνωση Η «Πόλις εάλω…»-Ποια, στ’αλήθεια είναι η Πόλη;…

Το παγωτό…!

Σπύρος Παπαγιαννόπουλος Αν και γνωστός σοκολατάκιας μόλις αντίκρισα αυτόν τον τύπο παγωτού με πλημμύρισε μια νοσταλγία στη θύμηση των παιδικών ανέμελων χρόνων και γλυκών απολαύσεων,ειδικά από την ζωή στην Καλλιθέα με την οποία έχω συνδέσει αυτό το παγωτό και κυρίως από το σό’ι’ της μητέρας μου τους Καλφαμανώληδες. Χαροκοπιώτες ζούσαμε όλοι κοντά και είχαμε συχνή επαφή.Κι ας ήταν δύσκολες εποχές,όλοι είχαν κάποιο όνειρο,τότε έμοιαζε πως … Συνεχίστε την ανάγνωση Το παγωτό…!

O Caillois και η παιγνιώδης φύση του ανθρώπινου πολιτισμού

Μύρων Ζαχαράκης Τι είναι παιχνίδι; Τι κοινό έχουν άραγε μεταξύ τους παιχνίδια τόσο διαφορετικά, όπως η διελκυστίνδα, το λαχείο, το τσούγκρισμα πασχαλινών αυγών, η ρίψη χαρταετού και η Monopoly; Πώς το παιχνίδι μπορεί να συνδέεται με δραστηριότητες που φαινομενικά βρίσκονται στον αντίποδά του; Αρχικά, για πολλά χρόνια, η έρευνα γύρω από τα ανθρώπινα παιχνίδια περιοριζόταν στην ιστορία των αντικειμένων που χρησιμοποιούνταν για παιχνίδι. Τα παιχνίδια … Συνεχίστε την ανάγνωση O Caillois και η παιγνιώδης φύση του ανθρώπινου πολιτισμού

Ντοκιμαντέρ: Αρκαδία χαίρε, του Φίλιππου Κουτσαφτή

Tου Κωνσταντίνου Μπλάθρα από τη Ρήξη φ. 118  Η Αρκαδία είναι η ουτοπία, η Εδέμ της δυτικής τέχνης, όπου ο άνθρωπος απολαμβάνει τα αγαθά της φύσης, ξεφεύγοντας από το βάρος του πολιτισμού. Ένας τόπος για τους μυημένους, όπως μαρτυρεί το κρυπτικό απόφθεγμα «et in Arcadia ego», που ο Νικολά Πουσέν έχει σκαλίσει μέσα σ’ ένα ονειρώδες βουκολικό τοπίο. Συνάμα, η Αρκαδία είναι τόπος υπαρκτός, μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Ντοκιμαντέρ: Αρκαδία χαίρε, του Φίλιππου Κουτσαφτή

1821 – Εθνικός εορτασμός χωρίς κοινό Όραμα και Νόημα…

17 ημέρες πριν τον εορτασμό του μεγάλου Νοήματος, του κοινού Οράματος της ελληνικής Επανάστασης-παλιγγενεσίας που έδωσε ένα εθνικό και οικουμενικό παράδειγμα του ανθρώπινου αγώνα, ο καθείς κοιτάει την πάρτη του! Και μικροεμφύλιοι – αυτοδικαιωμένοι μάλιστα εντελώς ναρκισσιστικά – ξεφυτρώνουν παντού. Από την Κυβέρνηση και τους Ειδικούς, μέχρι κάθε είδους γκρουπούσκουλα και κόμματα χωρίς όραμα, που ψάχνουν να κάνουν διακυβέρνηση και αντιπολίτευση αντίστοιχα, χωρίς κανένα στρατηγικό … Συνεχίστε την ανάγνωση 1821 – Εθνικός εορτασμός χωρίς κοινό Όραμα και Νόημα…

Μιχάλης Ράπτης (Μισέλ Πάμπλο) – 17 Φεβρουαρίου 1996

Απόσπασμα από το επεισόδιο του 1983 της σειράς “Παρασκήνιο” που περιελάμβανε δύο θέματα: 1.Βασίλης Ρώτας 2.Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο). Το δεύτερο θέμα αφορά στην προσωπικότητα του Έλληνα τροτσκιστή Μιχάλη Ράπτη, γνωστού με το ψευδώνυμο Μισέλ Πάμπλο, ο οποίος εξιστορεί την πολιτική και επαναστατική του δράση από τα φοιτητικά του χρόνια και μέχρι την Μεταπολίτευση. Μαζί με τη σύντροφό του Έλλη Διοβουνιώτη περιγράφουν τη ζωή τους και τους αγώνες … Συνεχίστε την ανάγνωση Μιχάλης Ράπτης (Μισέλ Πάμπλο) – 17 Φεβρουαρίου 1996

Σπύρος Κυριαζόπουλος: Ενώπιον της Τεχνικής, εκδόσεις Γρηγόρη, Αθήνα 1971

Επισημαίνει για την καταγωγή και την προέλευσή της:» εάν δεν υπολογισθή ο πνευματικός παράγων εις την Τεχνικήν δεν κατανοείται ούτε η κατεύθυνσις ούτε η καταγωγή της…Υπό τους όρους αυτούς η Τεχνική εμφανίζεται ως κατάληξις της θρησκευτικής απιστίας του Ευρωπαίου, ο οποίος προσηλυτίσθη δια της βίας εις τον Χριστιανισμόν, χωρίς να έχη κατόπιν την δυνατότητα να επικοινωνήση αμέσως προς τον Θεόν, διότι δεν γνώριζε την λατινικήν … Συνεχίστε την ανάγνωση Σπύρος Κυριαζόπουλος: Ενώπιον της Τεχνικής, εκδόσεις Γρηγόρη, Αθήνα 1971