Η επέτειος του 1821 πλοηγός μνήμης για την επέτειο του 1922 πέρα από συντηρητικά και προοδευτικά στερεότυπα

Από που ερχόμαστε, ποιοι είμαστε, που πάμε;* Του ΓΙΑΓΚΟΥ ΑΝΔΡΕΑΔΗ και της ΠΕΠΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ από την ιστοσελίδα hellasjournal.com Την πρώτη Ιανουαρίου 1922 το επίσημο ενδιαφέρον στην Ελλάδα  μετακινήθηκε από την μνήμη της Επανάστασης του 21 στην μνήμη της  Καταστροφής του Για την πλειοψηφία των Ελλήνων η μνήμη τέτοιων κορυφαίων – χαρμόσυνων είτε επώδυνων- γεγονότων δεν είναι θέμα επετείων διότι αυτά αφορούν στο παρελθόν το παρόν και το μέλλον … Συνεχίστε την ανάγνωση Η επέτειος του 1821 πλοηγός μνήμης για την επέτειο του 1922 πέρα από συντηρητικά και προοδευτικά στερεότυπα

Δύο αντιθετικές εθνικές αυταπάτες!

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου Στο τραγικά διαχρονικό κι επίκαιρο δοκίμιο «Η μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας»* του αείμνηστου διανοούμενο – φιλόσοφου Κώστα Αξελού αναδεικνύονται δύο αντιθετικές, δομικές αυταπάτες της εθνικής μας αυτοσυνειδησίας που, σύμφωνα με τον στοχαστή-συγγραφέα, κρατούν τη Ελλάδα σταθερά σε ιστορική κατωφέρεια. Πρώτον, η αυταπάτη του «Ελληνοκεντρισμού», σε μια εποχή μάλιστα που η σύγχρονη Ελλάδα δεν διαθέτει πια «καμιά οικουμενική ιδιαιτερότητα», δεν «απέκτησε σκέψη» και άρα αυτογνωσία, … Συνεχίστε την ανάγνωση Δύο αντιθετικές εθνικές αυταπάτες!

1922 – 2022… ο καημός της Ρωμιοσύνης…

Η Σμύρνη μάνα καίγεται καίγεται και το βιος μας ο πόνος μας δε λέγεται δε γράφεται ο καημός μας Ρωμιοσύνη ρωμιοσύνη δε θα ησυχάσεις πια ένα χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά Η Σμύρνη μάνα χάνεται τα όνειρά μας πάνε στα πλοία όποιος πιάνεται κι οι φίλοι τον χτυπάνε Ρωμιοσύνη ρωμιοσύνη δε θα ησυχάσεις πια ένα χρόνο ζεις ειρήνη και τριάντα στη φωτιά Συνεχίστε την ανάγνωση 1922 – 2022… ο καημός της Ρωμιοσύνης…

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤOY ΡΟΥΝΤΙ ΝΤΟΥΤΣΚΕ…

του Βασίλη Στοιλόπουλου Ανήμερα Χριστουγέννων, το 1979, άφησε την τελευταία του πνοή ο «θρυλικός ηγέτης» της γερμανικής φοιτητικής εξέγερσης του ΄68, Ρούντι Ντούτσκε. Ο πρόωρος θάνατός του ήταν το οδυνηρό επακόλουθο της απόπειρας δολοφονίας εναντίον του έντεκα χρόνια πριν. Παρά τις δεκαετίες που πέρασαν από τότε, για εκείνους που ακόμα περιφέρονται στους νεφελώδεις τόπους της «σεχταριστικής Αριστεράς» – και όχι μόνο – ο Ρούντι εξακολουθεί … Συνεχίστε την ανάγνωση ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤOY ΡΟΥΝΤΙ ΝΤΟΥΤΣΚΕ…

Προσεγγίσεις στη νεοελληνική ιδιοτυπία

Του Σπύρου Γεωργίου [Άρδην τ. 114] Ὁ βίος ἑνός λαοῦ, ὁ οἰκονομικός, ὁ πολιτικός καί ὁ πνευματικός, προσδιορίζεται ἀπό τήν ἐσωτερική δυναμική τοῦ λαοῦ αὐτοῦ – ἀπό τό βάθος ἐμβιώσεως καί ἀπό τό βάθος ἐννοήσεως. Ἡ ἔλλειψη βάθους ἐμβιώσεως καί ἡ ἔλλειψη βάθους ἐννοήσεως συναρτῶνται μεταξύ τους. Δέν μπορεῖ ἡ σκέψη νά εἶναι βαθειά, ὅταν ὁ σκεπτόμενος ζεῖ στήν ἐπιφάνεια, δηλαδή ἀπερίσκεπτα. Χρήστος Μαλεβίτσης Νεοελληνική … Συνεχίστε την ανάγνωση Προσεγγίσεις στη νεοελληνική ιδιοτυπία

Χρήστος Γιανναράς: Φασίστες και αντιφασίστες

Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι ήταν Ιταλός ηθοποιός, ποιητής, συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε το 1922 και δολοφονήθηκε το 1975. Γνωστότερες ταινίες του: «Μάμα Ρόμα», «Θεώρημα», «Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο», «Το Δεκαήμερο», «Οι μύθοι του Καντέρμπουρι». Ενα μικρό βιβλίο του, «Ο φασισμός των αντιφασιστών», παρουσιάζει και το σχολιάζει στα ελληνικά ο Θεόδωρος Παντούλας, συγγραφέας και Εκδότης, χαρισματική γραφίδα στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία. Αντιγράφω από τον Παντούλα: «Ο … Συνεχίστε την ανάγνωση Χρήστος Γιανναράς: Φασίστες και αντιφασίστες

Όταν χαθεί και ο τελευταίος…

«Όταν χαθεί και ο τελευταίος λαϊκός ζωγράφος, τεχνίτης ή μάστορας, όταν σβήσει η φωνή και του τελευταίου ρεμπέτη, καραγκιοζοπαίχτη, παραμυθά ή λυράρη, όταν αχρηστευθεί και η τελευταία μοιρολογίστρα ή υφάντρα του χωριού, όταν ξεθωριάσει το τατουάζ και του τελευταίου βαρυποινίτη και σιγάσει το στεντόρειο και μελωδικό ντελάλημα του τελευταίου γύφτου γυρολόγου, τότε θα συνειδητοποιήσουμε άοπλοι πια, πως η ελευθερία, που είχαμε ελπίσει σπάζοντας τα δεσμά … Συνεχίστε την ανάγνωση Όταν χαθεί και ο τελευταίος…

Η Όλια Λαζαρίδου για το «Έγκλημα και Τιμωρία»

από Όλια Λαζαρίδου Τη χρονιά που διανύουμε συμπληρώνονται 200 χρόνια από τη γέννηση του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι (1821-1881). Σαν φόρο τιμής στον ίδιο και στο έργο του, η Όλια Λαζαρίδου σκηνοθετεί το «Έγκλημα και Τιμωρία». «Από τη μία έχουμε μία αναίσθητη, ανάξια και άχρηστη γριά τοκογλύφο που όχι μόνο είναι άχρηστη μα στην πραγματικότητα κάνει κακό στον κόσμο. Που δεν ενδιαφέρεται για κανέναν παρά μόνο για τον … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Όλια Λαζαρίδου για το «Έγκλημα και Τιμωρία»

Ο Μ.Χάιντεγκερ, οι Εβραίοι μαθητές του και ο ναζισμός

Ο Μ.Χάιντεγκερ,  οι εβραίοι μαθητές του και ο ναζισμόςΡίτσαρντ Γουόλιν:Τα παιδιά του Χαϊντέγκερ: Χάνα Άρεντ, Κάρλ Λέβιτ, Χάνς Γιόνας και Χέρμπερτ Μαρκούζε (Μετάφραση Μάνος Βασιλάκης, Επιμέλεια –επίμετρο Περικλής Βαλιάνος), Π.Ε.Κ. , Ηράκλειο 2019 Α’  Το πρώτο βιβλίο του Ρ.Γουόλιν , που εκδόθηκε στην χώρα μας ονομαζόταν «Η γοητεία του ανορθολογισμού-το ειδύλλιο της διανόησης με τον φασισμό από τον Νίτσε στον μεταμοντερνισμό»(μετάφραση Μαρία Φιλιππακοπούλου, θεώρηση-μετάφραση-επιμέλεια Δήμητρα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Μ.Χάιντεγκερ, οι Εβραίοι μαθητές του και ο ναζισμός

Ο Χρήστος Βακαλόπουλος – του Φώτη Μπατσίλα

Αυτή εδώ είναι μία δύσκολη ανάρτηση, όχι μόνο γιατί αναφέρεται στην ευαισθησία του Χρήστου Βακαλόπουλου, αλλά γιατί προέρχεται κι από την ευαισθησία του Φώτη Μπατσίλα, που έφυγε τόσο πρόωρα από κοντά μας. Το παιχνίδι της ζωής όρισε το φευγιό του Μπατσίλα να συμπέσει με τα γενέθλια του Βακαλόπουλου, το έργο του οποίου τόσο βαθιά γνώριζε και αγαπούσε. Το κείμενο προέρχεται από το συλλογικό τόμο «Ο … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Χρήστος Βακαλόπουλος – του Φώτη Μπατσίλα