H κουκουβάγια του …Χέγκελ και η γειτονιά μας!

«Η κουκουβάγια, το πουλί της γνώσης και της σοφίας, πετάει το σούρουπο» Georg Wilhelm Friedrich Hegel – [Έγελος] (1770 – 1831). Και να την, αισθητικά και συμβολικά, η «σοφία» της παλιάς γειτονιάς μας, της κοινότητάς μας. Συναντά νέους διαδρόμους έκφρασης και σκέψης στο άστατο περιβάλλον της κρίσης που περνάμε. Αυτό το εικαστικά αριστούργημα, στην συμβολή των οδών Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και Σάμου – σε τόπους ζωής … Συνεχίστε την ανάγνωση H κουκουβάγια του …Χέγκελ και η γειτονιά μας!

«ΤΣΙΜΕΝΤΟ» – Μικρό Παρίσι των Αθηνών (VIDEO).

«ΤΣΙΜΕΝΤΟ» -Μια αφήγηση για την πατριδογνωσία της παιδικής μας γειτονιάς- ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΙΣΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Ομάδες, πέτρες, φυσοκάλαμακα άλλα οικοδομικά υλικά. Μια αφήγηση για την πατριδογνωσία της παιδικής μας γειτονιάς. Δημήτρης Ναπ.Γιαννάτος, τερματοφύλακας, Κοινωνιολόγος, Υπεύθυνος ΚΕΘΕΑ MOSAIC Νίκος Γ. Λεμονής, εξτρεμάκι, Αθλητικός παιδαγωγός, Προπονητής ποδοσφαίρου. Βίντεο: Γιώργος Δημητρόπουλος. ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΙΣΙ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ( Πλατεία Βάθη- πλατεία Αγίου Παύλου και πέριξ…)   Συνεχίστε την ανάγνωση «ΤΣΙΜΕΝΤΟ» – Μικρό Παρίσι των Αθηνών (VIDEO).

Ζιλ Λιποβετσκί, Ζαν Σερουά – Το πνεύμα του καλλιτεχνικού καπιταλισμού

Aναδημοσίευση από: http://www.respublica.gr Το πνεύμα του καλλιτεχνικού καπιταλισμού Δύναμη της κριτικής ή ισχύς της αγοράς; Μετάφραση: Βασίλης Τομανάς {Gilles Lipovetsky και Jean Serroy, “L’esprit du capitalisme artiste: force de la critique ou puissance du marché?”, στο L’esthétisation du monde: Vivre à l’âge du capitalisme artiste [Η αισθητικοποίηση του κόσμου: η ζωή στην εποχή του καλλιτεχνικού καπιταλισμού], Παρίσι, Gallimard, 2013, σσ. 122-131.} Ο καλλιτεχνικός καπιταλισμός και … Συνεχίστε την ανάγνωση Ζιλ Λιποβετσκί, Ζαν Σερουά – Το πνεύμα του καλλιτεχνικού καπιταλισμού

«Εγκώμιο των συνόρων», σ’ έναν κόσμο «δίχως όρια»

Ρεζίς Ντεμπρέ, Εγκώμιο των Συνόρων, Εκδόσεις Εστία, Αθήνα 2015 Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 127 Το βιβλίο του Ρεζίς Ντεμπρέ, συντρόφου εν όπλοις του Τσε Γκεβάρα, Εγκώμιο των συνόρων (Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ-2010), είναι συγκλονιστικό και δραματικά επίκαιρο. Αποδομεί την αριστεροδέξια ιδεολογική κυριαρχία της «no limits» και «no boarders» πλάνης που ποτίζει τον «πολιτισμό» του κόσμου μας. Ψυχολογική παραδοχή του Ντεμπρέ είναι ότι, ο … Συνεχίστε την ανάγνωση «Εγκώμιο των συνόρων», σ’ έναν κόσμο «δίχως όρια»

ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ – Τα αντιφασιστικά-αντιρατσιστικά.

Το άρθρο δημοσιεύεται στο ΑΡΔΗΝ που κυκλοφορεί, τεύχος 105. Εκδόσεις ΚΨΜ, Αθήνα 2016, σελ.120 του Νικόλα Δημητριάδη Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΨΜ το νέο λεύκωμα γελοιογραφιών του Στάθη, με τίτλο Τα αντιρατσιστικά-αντιφασιστικά και ανάλογο περιεχόμενο, σταχυολογημένο από τη δουλειά του Στάθη των τελευταίων 6 ετών. Ο τίτλος δεν φαντάζει ιδιαίτερα πρωτότυπος («πολύ εμπορικό εξώφυλλο»), καθώς ο αντιφασισμός και ο αντιρατσισμός είναι τελευταίως του συρμού. Η αλήθεια, … Συνεχίστε την ανάγνωση ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ – Τα αντιφασιστικά-αντιρατσιστικά.

Μίσος ανήκατε μάχαν!

αναδημοσίευση από anarchypress.wordpress.com Μίσος ταξικό, μίσος μηδενιστικό, μίσος έτσι, μίσος γιουβέτσι, μίσος στο φούρνο με πατάτες και δενδρολίβανο. Το μίσος ως φθηνότατο ιδεολόγημα, ως εργαλείο αφομοίωσης κι εκφυλισμού της φυσικής τάσης προς ανυπακοή. Το μίσος ως συνεκτικός ιστός, για την πολιτικοποίηση και κεφαλαιοποίηση, από την αριστερά, της αντίδρασης των ανθρώπων στις βουλές της κυριαρχίας. Όπως κι αν έχει, το να γίνεσαι απάνθρωπος, να υποβιβάζεις την … Συνεχίστε την ανάγνωση Μίσος ανήκατε μάχαν!

O Τσε κι ο …Παττακός!

Προσπάθεια κριτικής σκέψης Αν χάρηκα που πέθανε το γερόντιο, ο Πατακός; Μου είναι αδιάφορη η είδηση του θανάτου του. Συχνά, πολλοί άνθρωποι δεν πεθαίνουν με τον βιολογικό τους θάνατο. Είναι ήδη νεκροί με την ζωή τους και τα «έργα» τους, ακόμα κι όταν ζούσαν. Ο δικτάτορας ήταν ήδη νεκρός. Χρειάζεται να νιώθεις πολύ ηττημένος, ένοχος και τραυματισμένος για να επιβεβαιώνεις έναν ανέξοδο «αντιφασισμό», πάνω σε … Συνεχίστε την ανάγνωση O Τσε κι ο …Παττακός!

Μαλβίνα Κάραλη: “Πολλά καλογυαλισμένα παρκέ οι απαρηγόρητοι”

«Η απόλυτη τάξη είναι –λένε– επιθυμία θανάτου. Πολλή τάξη οι πεισιθάνατοι. Πολλά καλογυαλισμένα παρκέ οι απαρηγόρητοι.Τη θυμάμαι να συγυρίζει μανιωδώς. Υστερικές γυναίκες, λέει ο δόκτωρ Χάπινες. Αδικαίωτες, θυμοί πνιγμένοι μέσα σε αποστειρωμένες μπανιέρες. Αν μπορούσαν να βράσουν και τα μωρά τους, θα τα έβραζαν με χαρά. Αποστειρωμένο μωρό, καμιά μυρωδιά. Σαν ζωή όπως όπως. Γυναίκες. Κάθε φορά που επιθυμούν να σπάσουν κάτι, το γυαλίζουν. Όσο … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαλβίνα Κάραλη: “Πολλά καλογυαλισμένα παρκέ οι απαρηγόρητοι”