O Μίνως, ο Γίγας και η Καρατρανσαβαγκάρντια…!

 Όταν η αιρετική τέχνη έχει ανθρωπιά και όχι αποικιοκρατικά φλαμανδικά πέη, τύπου Φάμπρ! 

Δυο αυθεντικοί καλλιτέχνες και οραματιστές, με ανατρεπτικό χιούμορ, που δημιουργούν φιλία και συλλογικότητες , προσπαθώντας να σώζουν «αυτά τ’ανάγλυφα μιας τέχνης ταπεινής» , όπως έγραφε ο Σεφέρης!

Μίνως Πριναράκης, ο  Γιάννης Γίγας και ο Στέλιος Γεωργίου ! Από την πιο παλιά καλλιτεχνική – χρωμοκρατική ομάδα και συλλογικότητα στην Ελλάδα, η οποία παραμένει…ασύλληπτη πάνω από 22 χρόνια, τους Καρατρανσαβαγκάρντια

Παλιότερη φωτογραφία του Γιάννη Γίγα: «…το χρήμα δεν το λογαριάζω!»
Μίνως Πριναράκης. Αριστερά: Η μικρή ΛΙΛΗ συναντάει στο πάρκο το φάντασμα του πατέρα της που αυνανίζεται. Δεξιά: Φαεινή ιδέα, σκοτεινή σύλληψη
Έργα του Γιάννη Γίγα
Στέλιος Γεωργίου. Αριστερά: Το ονείρεμα του πολεμιστή Δεξιά: Μεταμορφώσεις του Βελάσκεθ

Γνήσια ανατρεπτικοί και αιρετικοί, εντελώς μη πολιτικά ορθοί, σε επαφή όμως με τον τόπο μας, τους ανθρώπους, την ιστορία. Ενάντια στη χυδαία βιτρίνα, μιας δήθεν προκλητικής «τέχνης» όπου καλλιτέχνες -καρικατούρες, μαγάρισαν τα μυστικά της, στην ύστερη μεταπολίτευση της παρακμής και της ιδιωτείας. Έτσι τιμούν την συλλογικότητα, οι φίλοι μου, μα πάνω απ’ολα τη φίλια, που μαζί με το «λάθε βιώσας», την άλλη αρχή του Επίκουρου, παλεύουν μακρυά από τις εξουσίες να σώσουν το όραμα, το ήθος και τις σχέσεις αυτού του κομματιού γης, που είναι η πατρίδα μας. Ενός πολιτισμού που ήταν μεταμοντέρνο πριν τον… μοντερνισμό και συνέθετε την παράδοση με τις νέες μορφές έκφρασης.

Ο Γιώργος Καραμπελιάς, έγραψε εμπνευσμένο κείμενο, για την έκθεση της ομάδας «Καρατρανσαβαντγκάρντια», στον Μύλο της Θεσσαλονίκης, το 2005! Μια έκθεση που κυριαρχούσε ο ευφυής, κυνικός, και τόσο σπαρακτικά αληθινός τίτλος: «Εκπτώσεις σε όλα μας τα ήθη» .

Από τις προετοιμασίες της έκθεσης στο Μύλο, το 2005!

Στα εγκαίνια, ο Γιάννης Γίγας, εξέθεσε έργο του- τατουάζ στην πλάτη μποξέρ της εθνικής ομάδας, ο οποίος πυγμαχούσε στον αέρα και συμβόλιζε τον κενό υπαρξιακό αγώνα των καιρών μας, όλοι εναντίον όλων και εναντίον του εαυτού μας. Παράλληλα, πουλήθηκε «Τέχνη με το Μέτρο»!!!, όπου ο  αγοραστής τεμάχιζε την επιφάνεια του έργου και αγόραζε τα … μέτρα που επιθυμούσε. Το χάπενινγκ ολοκληρώθηκε με την πώληση σε … «Ρετάλια της Τέχνης».

Ο μποξέρ της εθνικής ομάδας, ο οποίος πυγμαχούσε στον αέρα και συμβόλιζε τον κενό υπαρξιακό αγώνα των καιρών μας, όλοι εναντίον όλων και εναντίον του εαυτού μας!
Του Γιάννη Γίγα Θωμά : «Τέχνη Με το Μέτρο». Το έργο, διαστάσεων 3,5m X 3,5m θα κοπεί σε μικρότερα κομμάτια, αναλόγως των παραγγελιών – σε διαστάσεις 0,5 ή 1,00 ή 1,5 ή 2,00 μέτρων— όπου επιλέγει ο κάθε αγοραστής. Κατόπιν, θα πουληθούν τα υπόλοιπα «Ρετάλια της Τέχνης».

Απόσπασμα από το κείμενο του Γ.Καραμπελιά: «Αν είχε υπάρξει μια τέτοια συνέχεια, θα διαμορφώναμε ίσως μια εκδοχή της νεωτερικότητας, που θα περιλάμβανε τη δική μας συνεισφορά σε αυτή και, κατά συνέπεια, θα οδηγούσε στην… «αλλοίωση» της, την απόρριψη, ίσως, του εργαλειακού χαρακτήρα της και τη διαμόρφωση μιας νέας πρότασης με οικουμενικές διαστάσεις.

Μοιάζει με τετραγωνισμό του κύκλου, αλλά αυτή ακριβώς η βούληση μας εμπνέει, αυτή η βούληση εμπνέει τους Καραρατρανσαβανγκάρντια, στις καλύτερες στιγμές τους, για έναν «τρίτο» δρόμο, ανάμεσα στους «εκσυγχρονιστές»-«μεταμοντέρνους» -για τους οποίους η αναπαραγωγή της Δύσης και η συγχώνευση μας σε αυτή είναι το μέγιστο που μπορούμε να επιτύχουμε– και τους «ανατολικούς», για τους οποίους αρκεί απλώς η «επιστροφή» στη δική μας παράδοση». Μόνο «η τέχνη της ποιήσεως» μας προσέφερε μια καταφυγή, μια παρηγοριά, μια ελπίδα πως ίσως αυτό το όραμα μπορέσει να πάρει σάρκα και οστά, από τον Καβάφη από τον Χατζηκυριάκο-Γκίκα έως τον Πικιώνη, που προσπαθούσαν να ενεργοποιήσουν αυτή τη σύνθεση […]»

            Γιώργος Καραμπελιάς 

Δημήτρης Ναπ.Γ

Μοναδικές στιγμές της έκθεσης:

Το πρόγραμμα της Έκθεσης σε συσκευασία…δώρου! Φρέσκες ιδέες σε παραδοσιακά …υλικά!!!

Την έκθεση είχε επισκεφθεί και ο Κώστας Ζουράρις, πριν ενσκήψει αρκετά χρόνια αργότερα, εκ νέου στον αριστερό μηδενισμό και την επιθετική ροζ ευαισθησία του παλιού Κ.Κ.Ε εσ. Και τότε πάντως εξίσου νάρκισσος και καβαλημένος στον εγωκεντρισμό του!
Του Μίνου Πριναράκη: «Θεραπευτές με καλάμι»….το έργο που έκανε τον Ζουράρι να σαστίσει, βλέποντας πόσοι άλλοι μπορεί να είναι καβαλημένοι στο καλάμι τους, εκτός από αυτόν!!!
Το μικρότερο μέλος της Καρατρανσαβαγκάρντια Κασσάνδρα, τότε στα πρώτα της βήματα!!!
Έργο του Μίνου Πριναράκη: » Ροζ ωμότητα»… ένα γκροτέσκο σχόλιο για την «γκέυ» politιcally correct εξουσία και κυριαρχία. Η βιοπολιτική του δικαιώματος είναι πια μια κρατική-νομική εντολή, τόσο του κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης, όσο και ενός υπερμεγέθους εγωκεντρικού εαυτού. Πολύ μακρυά πια, από την αιρετική ματιά των ομοφυλόφιλων μιας άλλης εποχής!
Έργο του Στέλιου Γεωργίου

 

Έργο του Μίνου Πριναράκη: «Παραπληγικός σε λιβάδι με παπαρούνες»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s