Από τον Καστανέντα στην common decensy και τον Επίκουρο…!

x2

Ένα υπαρξιακό τετράπτυχο από τον Χρήστο Μόρφο, που δομεί και τον δικό μας βίο( ή τουλάχιστον έτσι φρονούμε μέσα στις λειτουργικές αυταπάτες μας;!!!)

Δημήτρης Ναπ.Γ

Υπάρχουν μερικές απλές -απλούστατες- έννοιες [ίσως και «αλήθειες»] με τις οποίες μπορεί κάποιος να πορευτεί σ’ αυτό το υπέροχο και ατέλειωτα μυστηριώδες ταξίδι που λέγεται ζωή…

1. Η Impeccability του δον Χουάν [Καστανέντα].

2. Η Common Decency(κοινή ευπρέπεια)  των Τζωρτζ Όργουελ και Ζαν-Κλωντ Μισεά.

3. Η Αρετή του Αριστοτέλη. και

4. Το Λάθε Βιώσας του Επίκουρου.

Ένας ορισμός, για να μην σας κουράζω:

Impeccability [αψογοσύνη}: λιτότητα, περίσκεψη, απλότητα, αθωότητα και πάνω απ’ όλα έλλειψη αυταρέσκειας…

Ή το έχεις, ή δεν το έχεις. Το παλεύω. Τα υπόλοιπα στο παρελθόν σας… Ή, μάλλον, στις «μαύρες περιόδους του παρελθόντος σας». Δεν «παλεύω» για να «ξεχάσω» δεκαετίες απ’ τη ζωή μου. Την θυμάμαι πολύ καλά. Κι ό,τι δεν θυμάμαι, παλεύω να το θυμηθώ.

Πολύ απλά, δεν χαλιέμαι που υπήρξα ανόητος. Ποιος μπορεί να τ’ αποφύγει αυτό;

Παλεύω για να μην λυπάμαι γι’ αυτό. Για να κάνω κάτι ενάντια στην ανοησία μου και στη λύπη μου.

Κι ο μόνος τρόπος είναι να δω το μυστήριο του κόσμου και το μυστήριο του εαυτού μου [ναι! είμαι κι εγωκεντρικός!]

{Διαβάστε – περιηγηθείτε:}

https://theamapati.wordpress.com/

https://kourelarios.wordpress.com/

[Υποσημείωση δικιά μας: ]

Λάθε Βιώσας

Το “Λάθε Βιώσας” είναι μια φράση που συνοψίζει τη φιλοσοφία του Επίκουρου, για την ζωή. Περιφραστικά σημαίνει να ζεις στο περιθώριο της τρέχουσας τάξης πραγμάτων, εν κρυπτώ, διαφυλάσσοντας προπάντων την ψυχική σου ηρεμία. Αποτελεί μια άποψη πλήρως αντίθετη με την τρέχουσα, όπου η διασημότητα, το life style, η καταξίωση, η αναγνωρισιμότητα αποτελούν τις εκ των ον ουκ άνευ έννοιες της σύγχρονης μιντιακής πραγματικότητας. Η αποξένωση του ανθρώπου από τον αντικατοπτρισμό του και η εξοικείωση του με το δήθεν και τον ατέρμονα ανακυκλούμενο κεντρισμό του θυμικού (με την έννοια της ανάσυρσης ζωωδών αναγκών, ενστίκτων), τον παρεκκλίνουν από την αναζήτηση της ευτυχίας. Κι αν η ευτυχία αποτελεί, παραμυθένια εικόνα, ο Επίκουρος αναφέρει πως μπορεί να επιτευχθεί και πάνω απ’ όλα να διαρκέσει. Καθώς η διάρκεια της ευτυχίας αποτελεί το πιο εύστοχο στοίχημα. Από τις επιθυμίες, ορισμένες είναι φυσικές και αναγκαίες, άλλες είναι φυσικές και όχι αναγκαίες κι άλλες δεν είναι ούτε φυσικές ούτε αναγκαίες, αλλά γεννιούνται από ματαιοδοξία- Επίκουρος (341-270 π.Χ.)

epik
ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ
Κάρλος Καστανέντα

 

 

images
Τζώρτζ Όργουελ
misea
Ζάν Κλωντ Μισεά

 

5 σκέψεις σχετικά με το “Από τον Καστανέντα στην common decensy και τον Επίκουρο…!

  1. Αντιγράφω μία σημείωση της επιμελήτριας [Αναστασίας Μυλωνοπούλου], απ’ το βιβλίο του Ζαν-Κλωντ Μισεά «Η Αυτοκρατορία του Μικρότερου Κακού», μετ. Άγγελου Ελεφάντη, εκδ. Πόλις 2008 [σελ. 199-200, σημείωση 38.]

    _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

    «Ο Μισεά αναφέρεται στην έκφραση [common decency] που χρησιμοποιούσε συχνά ο Όργουελ για να δηλώσει ένα σύνολο ανθρώπινων ιδιοτήτων, που ο ίδιος είχε σε μεγάλη εκτίμηση:

    ►απλότητα
    ► τιμιότητα
    ► ηθική ακεραιότητα
    ► Ευθύτητα στις σχέσεις
    ► θέρμη συναισθημάτων
    ► στωικότητα
    ► αξιοπρέπεια
    ► ευψυχία.

    Η κοινή αποδοχή αυτών των αρετών των απλών ανθρώπων, και ένα κοινό φαντασιακό, ένα μίνιμουμ κοινών αναφορών, μπορεί να αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο της κοινωνίας και συνάδει τέλεια με τον σοσιαλισμό.

    Για την commonn decency, βλ. εδώ, κεφ. 5, κυρίως σσ. 124-125. Ο Άγγελος Ελεφάντης είχε προτείνει για την comment decency τον όρο «δημόσια αρετή» (βλ. J-Cl. Michea, «Η Εκπαίδευση της Αμάθειας», Βιβλιόραμα, Αθήνα, 1999. Δεν τον χρησιμοποίησε όμως σ’ αυτήν τη μετάφραση (Σ.τ.Ε.).»

  2. Για τη φράση του Επίκουρου «λάθε βιώσας», που συμπυκνώνει όλη τη φιλοσοφία του, ας δώσουμε τον λόγο στον Χ. Θεοδωρίδη [«Επίκουρος», σελ. 243]

    {,,,] Η φράση πάει να πει: απόφευγε τις μωρές επιδιώξεις, τις πράξεις που προκαλούν αντίδραση, ταράζουν τη γαλήνη σου και σε κατεβάζουν στο επίπεδο των αφώτιστων και των χυδαίων. Τιμές και δόξες σαν εκείνες δεν έχουν αξία. […]

    Ποιητές τραγούδησαν την τέτοια ζωή. «Δεν έζησε άσκημα όποιος γεννήθηκε και πέρασε απαρατήρητος: «nec vixit male qui natus moriensque feffelit», λέγει ο Οράτιος. Πίστεψέ με, όποιος καλά κρύφτηκε, καλά έζησε : «crede mihi, bene qui latuit, bene vixit», λέγει ο Οβίδιος. […]

    _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

    Οι Λατίνοι ποιητές το λένε μια χαρά, μεταφράζοντας κυριολεκτικά το απόφθεγμα.

    Το «λάθε βιώσας» όλως περιέργως [
    emoticon grin
    ] αποτελεί την έβδομη και τελευταία αρχή της [καστανεδικής] Παραφύλαξης.

    Το να ζεις, δηλαδή, περνώντας απαρατήρητος, αθέατος, χωρίς ποτέ να αυτοπροβάλλεσαι, να επιδιώκεις να τραβήξεις την προσοχή…

    Το πόσο σημαντική είναι αυτή η τελευταία αρχή, φαίνεται απ’ το γεγονός ότι, όπως τονίζει ο Καστανέντα στο «Δώρο του Αετού», για να την εφαρμόσεις θα πρέπει πρώτα να έχεις μάθει να εφαρμόζεις τις έξι πρώτες αρχές της Παραφύλαξης.

    Τι είναι η Παραφύλαξη; Μία απ’ τις δύο Τέχνες που ασκούν οι πολεμιστές-ταξιδευτές [η άλλη είναι η Τέχνη του Ονειρέματος].

    Είναι η Τέχνη που ασκούν οι πολεμιστές για να είναι άψογοι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s