Ο λαός στα πεζοδρόμια…. Μάης του 1936!

Ιστορία των εργατικών και κοινωνικών αγώνων, από τον σεβαστό αγωνιστή και ιστορικό Δημήτρη Λιβιεράτο και την εκπληκτική σειρά βιβλίων: «Κοινωνικοί αγώνες στην Ελλάδα» απο τις Εκδόσεις Κομμούνα. Αντιγράφουμε απο τον Δ’Τόμο (1932-1936) :

«Στην Εγνατία βρίσκονταν τα γραφεία των αυτοκινητιστών, όπου περίμεναν πολλοί οδηγοί και εισπράκτορες. Εκείνη τη στιγμή περνάει ένα αυτοκίνητο της  Χωροφυλακής γεμάτο MAY04συλληφθέντες. Οι αυτοκινητιστές το σταματάνε και απελευθερώνουν τους κρατούμενους. Τότε οι χωροφύλακες βαράνε στο ψαχνό με τα τουφέκια τους και σκοτώνουν τον οδηγό Τάσο Τούση. Οι διαδηλωτές εξαγριώθηκαν. Πήραν τον πτώμα και το τοποθέτησαν πάνω σε μια πόρτα και κατευθύνθηκαν στην οδό Βενιζέλου, ρίχνοντας πέτρες στους χωροφύλακες. Στήνουν πρόχειρα οδοφράγματα γιατί οι αστυνομικοί πυροβολούν με τέτοια μανία, και από δυο θωρακισμένα, ώστε ένα τμήμα στρατού αναγκάζεται να επέμβει για να τους σταματήσει. Παρά τους πυκνούς πυροβολισμούς οι διαδηλωτές ανασυντάσσονται και βγαίνουν από τις παρόδους. Στην κεφαλή της πορείας κρατάνε ακόμα την πόρτα με το νεκρό εργάτη Τούση. Είναι πάνω από πέντε χιλιάδες. Οι καμπάνες χτυπάνε συναγερμό στις γειτονιές. Μαντήλια βουτηγμένα στο αίμα γίνονται σημαίες της διαδήλωσης. Ομιλητές εκφωνούν αυτοσχέδιους λόγους. Στην πλατεία Κολόμβου σκότωσαν την εργάτρια Αναστασία Καρανικόλα. Στη γωνία Μ.Αλεξάνδρου-Βενιζέλου οι αστυνομικοί έχουν στήσει πολυβόλα. Προς στιγμήν υποχωρούν οι χωροφύλακες και οι διαδηλωτές προχωρούν. Πέφτουν στην παγίδα όπλων, πολυβόλων, θωρακισμένων αυτοκινήτων που ρίχνουν πάνω τους. Χτυπούσαν και από τα κτίρια «Αίγλη» και «Παλλάδιον». Απίθανες στιγμές αγριότητας. Οι δρόμοι πλημμυρίζουν αίμα. Είναι πια ώρα 2. Οι συγκρούσεις κρατάνε 4 ώρες. Ο απολογισμός είναι 12 νεκροί, 32 βαριά και 250 ελαφρά τραυματισμένοι. Όλοι πολίτες. 

Οι διαδηλωτές ανέβαιναν την Τσιμισκή. Αντί να λιγοστεύουν πλήθαιναν.  (…) Η διαδήλωση συνέχισε. Πέρασε το Σώμα Στρατού, την Εισαγγελία, τη Γενική Διοίκηση.  (…) Μετά τη σύγκρουση οι διαδηλωτές σκορπίζουν στις γειτονιές. Μεταξύ άλλων ζητωκραυγάζουν υπέρ του στρατού που δεν χτύπαγε. Οι διαδηλωτές έγιναν κύριοι των συνοικιών.  (…)

Στις 10 Μαΐου έγινε η κηδεία των θυμάτων με περίπου 150000 λαού. Σχεδόν όλη η Θεσσαλονίκη, διαμαρτυρόμενη μαχητικά για το φονικό. Ένας ταγματάρχης δηλώνει ότι «ο στρατός είναι ένα images (1)κομμάτι από σας, από το λαό. Όλος ο στρατός είναι στο πλευρό σας. Νιώθουμε κι εμείς το μέγεθος του πόνου σας, πονάμε κι εμείς όπως εσείς». Τον σηκώνουν στα χέρια και ζητωκραυγάζουν υπέρ του στρατού. Μπροστά στο νεκροταφείο μιλάνε πολλοί αντιπρόσωποι συνδικαλιστικών και πολιτικών οργανώσεων. Μετά την ταφή οι διαδηλωτές προχώρησαν στην οδό Εθνικής Αμύνης. Περνώντας μπροστά από τη Γενική Ασφάλεια πετροβόλησαν την πρόσοψη με συνεχείς αποδοκιμασίες. Τραγουδάνε το πένθιμο εμβατήριο «Επέσατε θύματα αδέρφια εσείς»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s