εκλογές, κόμματα με φρου, φρου κι αρώματα…

Έχουμε και λέμε, για τις εκλογές και τα παρελκόμενά τους :… 1. Ας μην χαίρονται ιδιαίτερα οι φίλοι μου Συριζαίοι. Το να προτάσσεις τις Σκουριές και το δημοψήφισμα για το νερό για να χρυσώσεις το χάπι μιας… ήπιας πανωλεθρίας (γιατί τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ σε μια εποχή ακραίας πολιτικής, οικονομικής, κρατικής και μιντιακής κυριαρχίας και επίθεσης στον λαό , μάλλον σε πανωλεθρία μου φέρνουν), μοιάζει … Συνεχίστε την ανάγνωση εκλογές, κόμματα με φρου, φρου κι αρώματα…

Οι νεκροί στα μεταλλεία στην μικρή μας αποικία (Λαυρεωτικά)…! (μέρος πρώτο: οι αγώνες)

Η θλίψη για τους νεκρούς δεν έχει ακόμα στεγνώσει στην Τουρκία των «επενδύσεων» και του «εκσυγχρονισμού». Όμως και στην πατρίδα μας, οι «σωτήρες-επενδυτές» από τα μεταλλεία ξεκίνησαν, φέρνοντας μαζί με τα …λιμάνια και το θάνατο. Μαζί με το «μοντέρνο» και τις νέες συνθήκες «πολιτισμένης δουλοπαροικίας». Οι εικόνες από το παρελθόν των στοών του Λαυρίου, προβάλλουν τις φρικαλέες αντιστοιχίες και προδιαγράφουν το μέλλον της διαχρονικής μας … Συνεχίστε την ανάγνωση Οι νεκροί στα μεταλλεία στην μικρή μας αποικία (Λαυρεωτικά)…! (μέρος πρώτο: οι αγώνες)

Τα αφεντικά και το κράτος τους, πάντα δολοφονούσαν τους εργάτες…

Η εθνική τραγωδία που εξελίσσεται στο ανθρακωρυχείο της Τουρκίας, στη Σόμα, βορειοανατολικά της Σμύρνης, είναι άλλο ένα μόνο επεισόδιο στη μακραίωνη πάλη ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο. Σίγουρα οι παράμετροι του συγκεκριμένου «ατυχήματος» δεν εξαντλούνται στην αντίθεση αυτή, όμως στο διάβα του χρόνου αυτή παραμένει κυρίαρχη, βλέποντας τα πράγματα με το φακό της ιστορίας.  Το «θαύμα» του Ερντογάν, …θαυμαστό στη Δύση, ως ένα μοντέλο … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα αφεντικά και το κράτος τους, πάντα δολοφονούσαν τους εργάτες…

ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ Ο ΛΑΟΣ ?

Εκλογές πλησιάζουν! Ο «κυρίαρχος» λαός στην κάλπη. Άρθρο παλιότερο, έτοιμο να προβοκάρει την ανάγκη της συμμετοχής, του αγώνα και της ρήξης. Που δεν είναι μόνο πολιτικός και εκλογικός…που πρέπει να είναι πολυδιάστατος…: «Μα, μάλλον, θα βρίσκεται κάπου εκεί, ανάμεσα στο φόβο και την απρόσμενη ενοχή που του περνάνε οι δυνάστες του για το προδιαγεγραμμένο της μοίρας που δεν επέλεξε. Έτοιμος να δώσει αυτός με την … Συνεχίστε την ανάγνωση ΠΟΥ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ Ο ΛΑΟΣ ?

Για τις γιορτές και τις παγκόσμιες ημέρες! – του Νίκου Γ. Λεμονή.

Κορυφαίο άρθρο του παιδικού φίλου Νίκου Λεμονή. Απολαυστικά οργισμένο και θετικά… «μηδενιστικό». Καθώς προτείνει τον μηδενισμό και την αποδόμηση των δήθεν «προοδευτικών εορτών» και προβάλλει τη διάσωση των ανθρώπινων σχέσεων και των συλλογικών αναπαραστάσεων της γειτονιάς, των φίλων και της καθημερινότητας, που είναι στις μέρες μας επαναστατική διέξοδος. Άρθρο σκωπτικό και κυνικό. Μπαφιασμένο απ’ τις μασκαρεμένες με ψευδοπροοδευτισμό, πολιτικές του καπιταλισμού, που γαργαλάνε ερεθιστικά τους … Συνεχίστε την ανάγνωση Για τις γιορτές και τις παγκόσμιες ημέρες! – του Νίκου Γ. Λεμονή.

Tο κλάμα του χρυσαυγίτη και η …υπογραφή!

Φιλοξενώ κάποια λόγια του φίλου μου Νίκου Λεμονή, που με εκφράζουν απόλυτα! Δεν είναι μόνο το κλάμα του Μπούκουρα, είναι και η δειλία του ναζιστικού μορφώματος και των ιδεολόγων του, που στην πρώτη στραβή (θυμηθείτε άλλωστε και τις συλλήψεις τους) αρνούνται τις «ιδέες» τους, τις οποίες υποτίθεται τιμούν και πεθαίνουν γι’αυτές…: «Μα πόσο ασήμαντα ανθρωπάκια είναι αυτοί οι χρυσαυγίτες; Πόσο τζάμπα μάγκες; Ικανοί μόνο να παριστάνουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Tο κλάμα του χρυσαυγίτη και η …υπογραφή!

Σενάριο από το μέλλον – Παναγιώτης Λαφαζάνης (2000)

Τον Παναγιώτη Λαφαζάνη δεν τον γνωρίζω προσωπικά, αλλά γενικά τον παρακολουθώ πολιτικά με ενδιαφέρον, από παλιά. Είναι εκπληκτικά ανατριχιαστική, αυτή η παλιά εισήγησή του το 2000, για το μέλλον της Ελλάδας του 2004. Δικαιώνεται εφιαλτικά, με μια διαφορά 10 χρόνων, που δεν αλλάζει βέβαια το από τότε προδιαγεγραμμένο μέλλον της χώρας και των εργαζομένων. Πικρή δικαίωση για τον ίδιο, αλλά και ένα κομμάτι της Αριστεράς … Συνεχίστε την ανάγνωση Σενάριο από το μέλλον – Παναγιώτης Λαφαζάνης (2000)

Ο πρώτος νεκρός… «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες»

Διαλέγουμε από το ίδιο βιβλίο του Δημήτρη Λιβιεράτου, «Κοινωνικοί αγώνες στην Ελλάδα (1932 – 1936), το παρακάτω απόσπασμα: «Πρώτα πρέπει να αναφέρουμε τον αυτοκινητιστή Τάσο Τούση, που σκοτώθηκε στη γωνία Συγγρού και Πτολεμαίων, κοντά στην Εγνατία, από σφαίρα χωροφυλάκων που ρίχτηκε από το ξενοδοχείο «Μητρόπολις». Αναφέρουμε πρώτα αυτόν γιατί όταν σκοτώθηκε, στις 9 Μαΐου, και έπεσε, στο καλντερίμι, κάποιοι συνάδελφοί του έφεραν μια σανιδένια πόρτα και … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο πρώτος νεκρός… «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες»

Ο λαός στα πεζοδρόμια…. Μάης του 1936!

Ιστορία των εργατικών και κοινωνικών αγώνων, από τον σεβαστό αγωνιστή και ιστορικό Δημήτρη Λιβιεράτο και την εκπληκτική σειρά βιβλίων: «Κοινωνικοί αγώνες στην Ελλάδα» απο τις Εκδόσεις Κομμούνα. Αντιγράφουμε απο τον Δ’Τόμο (1932-1936) : «Στην Εγνατία βρίσκονταν τα γραφεία των αυτοκινητιστών, όπου περίμεναν πολλοί οδηγοί και εισπράκτορες. Εκείνη τη στιγμή περνάει ένα αυτοκίνητο της  Χωροφυλακής γεμάτο συλληφθέντες. Οι αυτοκινητιστές το σταματάνε και απελευθερώνουν τους κρατούμενους. Τότε οι … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο λαός στα πεζοδρόμια…. Μάης του 1936!